نادیده ها
از دیروز تا امروز
برای نوشتن این شعر از علی زرنگار دست بر قلاب صفحه ی ده کتاب طوبا"..." انداختم چرا که یاداشت سوم کتاب که در صفحه ی ده به جایگزینی پیشگفتار نوشته شده را لازم است در ابتدای این شعر بنویسم. تماماٌ سعی دارم که کلمات نا آشنای شعر را بنویسم کاری که به گمانم لازم نیست چرا که خواننده ی نادیده ها برای یافتن این کلمات خود می شتابد. یاداشت سوم در این کتاب برخی از اشعار در خوانش نخستین مخاطب را به شنود ِ موسیقی واج ها فرا می خوانند. این کلمات در بدو ِامر نا آشنای گوش و چشمند اما مداقه ای مختصر دقاق ِ کلام باز می نماید و پیرو آن معنا نمود می یابد.از این رو این کتاب را محل گذار بی تامل ندانید و گذر. که آن ِ ای اشعار آسان آسان به چنگ نمی آید .این است پیشنهاد پیشاپیش شاعر . چه این همه دندان ِ نان ندیده کس نمی خاید! مسیحای دیوزاد مست بی دَم و چشم۱ چران گله ی گوران ِ گول۲ و گمان حواری پر خفت ِ خانه زاد ِ تو را بر این گلیم گل آلوده رنج و ترنج مگر مگر که یهودا۳ به بانگ بلند... سواره ِ گرده ی گوژپشت مردم پیر! شکار کبوتر تر چشم نامه رسان ِتن-تکیده ز ریش۴ روال خواجه گان ۵مجوس است (به نابکاری آزموده ِ عورت ۶ِ خویش)
۱-این بیت اشاره ای ست به هر آن چه زان مسیح است و باور ما بر آن صحه اورده .از قبیل خدازادی مسیح دم عیسوی که جان بخش مردگان است و علاج کوران و .... ۲-ابله . نادان ۳-یهودا اسخریوطی تسلیم کننده مسیح و از حواریون او . ۴-زخم و جراحت ۵-آغا و کسی که خایه او را کشیده باشند ۶- عضوی که شخص به سبب شرم او را می پوشاند . احلیل.
ادامه مطلب
| Design By : Night Skin |

