نادیده ها

طوبا قصه یآخر

nadidehha — Thu, 19 Nov 2009 13:33:18 GMT

به یقین چند شعری از کتاب ِ علی زرنگار جامانده است که در وقت دیگری دوباره از این کتاب یاد خواهیم کرد و خطوط دل ربایش را دوباره رنگ خواهیم زد .شادیم که برای نمایش واژه های این کتاب لایق شدیم. دوستانی که دوستمان داشتند را سلامی آفتابی می کنیم و دوستانی که ناسزا نثارمان می کردند را هم سلامی تابستانی.فصل آخری که متعلق به علی زرنگار و کتابش است سه بخش دیگر دارد.نخست شعر "طوبا قصه ی آخر" که بعد از این چند خط می خوانید و دوم خوانشی برای اشعار شاعر و سوم مقاله ی علی زرنگار که پایان بخش این قسمت از نادیده ها خواهد بود .شادا که دوستش بدارید.

س...

طوبا قصه ی آخر

رنگ است چشم ِ تو

نیرنگ ِ چشم تو رنگ است چشم ِ تو

خیسی منم که دور چشمم تنم

سردم

ترم

شراب ِ خمره ی هفتاد سالگی

گرمم نمی کنی؟

طوبا تو لاف گریه زدی لاف می زدی

حتی به گاف ِ گریه گمانت نمی رسید

خسّت به آب ِ دیده تویی رو به قبله من

سردم که رو به قبله منم قبله ام تویی

طوبا! حلال نفس های آخرم در آب

گرمم نمی کنی

شیرین ِ خمره ی هفتاد سالگی شراب؟

گرمم نمی کنی؟

پانویس

nadidehha — Sat, 07 Nov 2009 20:56:18 GMT

پانویس زیر از کتاب" طوبا تو با کدام لبت لبخند می زنی" اثر مانای شاعر نادیده ها "علی زرنگار" است. به شخص بگیرید که بر این باورم تا همیشه ی دریا راه این دلکده بر مدار نوشتن های اینترنتی نمی چرخد.تنگ و نادرست نپندارید حروف نادیده های ما را که پندار ما خود پنداری در خور گویش نیست چرا که انسانیت را شاید سالهاست اعدام کرده اند و ما هم بیخود می پنداریم که در جمعیت خرد اطرافمان مسیح زمان هستیم و قصد زنده کردنش را داریم از نادریات بشری اگر موفق به آن هم شویم از مسیح شفا دادن کوران را به ارث نبردیم.بگذریم... پانویس زیر را بسیار دوست می دارم و آن را از برم شما شاهد باشید که چگونه در این خاک می خشکند آنان که کار بی حاشیه می کنند...

س...

پانویس شعر دست ها

من سلام نخستینم به آدمیان بی پاسخ.تو شاهد باش!تو شاهد باش که بر این خاک بی قنات چه تشنه ایستاده ام بر حرف و حدیث ِ روزگاران ِ دور و دریغم آید از آنهمه کشتزار ِ نزار ِ خود-رسته به دامان بی بذر و باد.به خدا هنوز از تنور بی خورشید، بوی ِ ولوله بر ولیمه ی کدخدا می آید.کرکسانِ حوالی ِ آن خانه نیز بر این بو بر هوای همان خانه مانده اند.

شستن به گریه گور و گریبان به چنگ

nadidehha — Tue, 03 Nov 2009 17:41:05 GMT

چند برگی بیش نمانده ست تا کتاب علی زرنگار را تمام کنیم و به نادیده ی دیگری چشم بزنیم .باشد که بازدید کننده های این دلدکده اشعارش را دوست داشته باشند و بخوانند و بدانند که پیوسته در این خاک می خشکند آنان که کار بی حاشه میکنند .

س...

شعر زیر را علی زرنگار به پدرش تقدیم می کند

شستن به گریه گور و گریبان به چنگ

به پدرم

(مردی که زیاد می دانست)

تا دل از دست شد از دست شدی

تا به دور از پی ات از پی شدم از خویش به دور آه

نبودم ز خودم بیش نبودم

ز تو بیش از تو و بیش از همه حتی ز خدا

نزد تو بودم

تو ندیدی که به چین

چاکْ شدش صور تو دلْ پیرو شکستشْ پر و بر موش

سپیدی سَر و سامان نگرفتش دلو نالان شد و مُردش به مراد

از پی ات از پی شد و هیچ از تو نبود از تو خبر

هیچ نبود

خاک سرد است و دو دستت دگر اکنون سرد است

خاک شد بستر و خاکسترت از ما نشد حتی از ما نشد

به که بسپارمت اما؟به که؟تابوت؟

الف

nadidehha — Thu, 29 Oct 2009 08:30:09 GMT

برای تو

آشیل بی پاشنه خواهم شد

اسفندیار بی چشم

حتی اگر نشد

دن کیشوت

پ

nadidehha — Tue, 27 Oct 2009 19:35:10 GMT

از این پست به بعد اشعار کوتاه علی زرنگار را برایتان می نویسم بدون توضیح بیشترمی پسندم که بدون توضیح باشد تا اتمام اشعار شاعر نادیده ها- که کمکی بیش نماندست- و بعد از آن نقدی در حد توان قلم نگارنده بر خود کتاب و بعد از آن هم یاد نوشتی از علی زرنگار و در انتها که ابتدای دیده بانی از شاعری دیگراست نیز نوشتن سر آغازی دیگر . سر آغاز دوم .

سرو باشید

س...

آنچه را گرفته ام به دست

دست های بی گناه توست

یا که دست های من گناه توست؟^۱

۱-روح من به مغفرت تو محتاجه به نشنیدن خدا.

تنی که وطن شد

nadidehha — Fri, 23 Oct 2009 21:43:28 GMT

ممنون از همه ی دوستانی که برای پست آخر نظری ندادند ممنون از همه ی آنانی که نیامدند و صد ممنون ازهمه ی آنانی که وبلاگ های جک و دانلود آهنگ های تتلو و حسین تهی را به آن ِ اشعار شاعر نادیده ها ترجیح می دهند وهزار ممنون از دوستانی که ناسزا نثار نگارنده کردند و صد هزار ممنون از آنانی که فهمیدند و و برای احسنت به ما باد گلویی خارج کردند و مارا سرفراز تر از پیش به پیش راندند .گو اینکه من این محبت ها را به فال نیک میگیرم و فریادم را ادامه می دهم .

با عشق

س...

تنی که وطن شد

خواب ِ تندیس ِ تو را تاب ندارد تن من

چه رسد خویشتنت

خویشتنت از من به تنم بیش تنیدست تنت

تنت اما وطنم

تکیه گهت کی تنمی؟

یا تن من کی وطنت؟

شب که تنیدست تنت

بر تن ِ تبْ کرده تنم

گو که کدام است تنم

من تنمم یا تنمت؟

چه اینهمه دندان نان ندیده کس نمی خاید!

nadidehha — Wed, 07 Oct 2009 10:59:18 GMT

وقتی دوستی منتظر را می یابی که به دیدن ِ دلکده ات می آید و پست جدید را طلب می کند سراپا شاد می شویم . سرخوشیم که در این احاطه ی ارقام دوستانی هنوز از یاد نبردند که نادیده ها را دیده بانی کنند .بی نهایت سپاس برای "اسفندیار ِ بی چشم را چشم به راه" که پیوسته با قلمش ما را تازه می کند .

برای نوشتن این شعر از علی زرنگار دست بر قلاب صفحه ی ده کتاب طوبا"..." انداختم چرا که یاداشت سوم کتاب که در صفحه ی ده به جایگزینی پیشگفتار نوشته شده را لازم است در ابتدای این شعر بنویسم. تماماٌ سعی دارم که کلمات نا آشنای شعر را بنویسم کاری که به گمانم لازم نیست چرا که خواننده ی نادیده ها برای یافتن این کلمات خود می شتابد.

یاداشت سوم

در این کتاب برخی از اشعار در خوانش نخستین مخاطب را به شنود ِ موسیقی واج ها فرا می خوانند. این کلمات در بدو ِامر نا آشنای گوش و چشمند اما مداقه ای مختصر دقاق ِ کلام باز می نماید و پیرو آن معنا نمود می یابد.از این رو این کتاب را محل گذار بی تامل ندانید و گذر. که آن ِ ای اشعار آسان آسان به چنگ نمی آید .این است پیشنهاد پیشاپیش شاعر .

چه این همه دندان ِ نان ندیده کس نمی خاید!

مسیحای دیوزاد مست بی دَم و چشم^۱

چران گله ی گوران ِ گول^۲ و گمان

حواری پر خفت ِ خانه زاد ِ تو را

بر این گلیم گل آلوده رنج و ترنج

مگر مگر که یهودا^۳ به بانگ بلند...

سواره ِ گرده ی گوژپشت مردم پیر!

شکار کبوتر تر چشم نامه رسان ِتن-تکیده ز ریش^۴

روال خواجه گان ^۵مجوس است

(به نابکاری آزموده ِ عورت ^۶ِ خویش)

۱-این بیت اشاره ای ست به هر آن چه زان مسیح است و باور ما بر آن صحه اورده .از قبیل خدازادی مسیح دم عیسوی که جان بخش مردگان است و علاج کوران و ....

۲-ابله . نادان

۳-یهودا اسخریوطی تسلیم کننده مسیح و از حواریون او .

۴-زخم و جراحت

۵-آغا و کسی که خایه او را کشیده باشند

۶- عضوی که شخص به سبب شرم او را می پوشاند . احلیل.

طعم چشمان تو انگور...

nadidehha — Sun, 20 Sep 2009 08:20:18 GMT

دوباره "طوبا" دوباره "علی زرنگار" و دوباره این نگارنده ی نااهل که این کتاب را در میدان انقلاب پیدا نکرد تا از شاعرش هدید گرفت .باشد که شما میهمانان نادیده ها دوستش بدارید .

طعم چشمان تو انگور ...

ز کسی بیم ندارم که بگویم

به چه اندازه دو چشمان تو زیباست

شرابی که به اندازه ی چشمان تو سبز است

مرا مست

نکردست

خرابم تو خرابی؟

گذری میان خون فروشان خیابان انقلاب

nadidehha — Mon, 14 Sep 2009 09:57:18 GMT

این که چقدر برای چاپ اوراق های یک نویسنده که من نامش را خون می گذارم باید دوید و دوید و دوید بماند .اما این نوشته فقط گشتی ست در خیابان انقلاب تا نزدیک میدان آزادی :

شرط لازم و کافی برای نوشتن این چند خط همین بود که لباسم را بپوشم و به خیابان انقلاب بروم. پس حقوق این نوشته محفوظ و برای خواننده ی احتمالی آن رایگان است.

مکان /خیابان انقلاب/ساعت ۷ شب/۱۹/۶/۸۸

همه به راه رفتن اعتصاب کرده بودند .من نیز در این حرکت همه گیر شرکت کردم.صدایی ندای ایست می داد :دلال کتاب در دکان ِخیابانی اش شاملو را به هزار و فروغ را که شاعر عاشقانه ها می خواندش به نهصد تومان می فروخت و کاغذکی کوچک هم ندای خریدن کتاب خانه های خانگی را به قیمت ۲۰٪ روی جلدشان با افتخار فریاد می کرد.

راه می رفتیم

به میدانْ صحرا رسیدیم و بر پرده نمایش چنین نقش بسته بود :" سینمای ایران این مصیبت وارده را به عموم شیعیان تسلیت می گوید " همه دانستیم اختری برتری دیگر خاموش شده است . دوستی می گفت : چه مصیبتی وارد شده است! سینما تعطیل است

راه می رفتیم

راه رفتن را پولی نمی خواستند .آزادی معنایش کردیم .سبزی فروش دیگری غریو کتاب دانشگاهی را می داد . من ودانش جویان گله وار برای خریدن کتاب هایی که نمی خواندیم عجله می کردیم .چراکه دانش را دوستانه می جوییم وکتاب را زبانی می آموزیم .ما به ارتباط با جنس مخالف اعتقاد داریم .مثل دوست.پس برای خواندن انچه برایش میجنگیم هر روز با لباسی آراسته به دانشگاه می رویم و پس از آن در کافه های سفید و سیاه درس ها را از سر پی می گیریم.به قول شاعر ِ نادیدها:اینت گواهی خرد

راه رفتیم و رفتیم

گفت پنجم

nadidehha — Sat, 12 Sep 2009 20:54:18 GMT

نام مرا ببر

از یاد رفته است

در ذکر عارفانه ی همواره نام ِ تو

از یاد رفته است

در نام ِ عاشقانه ی همواره ذکر من

از یاد رفته است

در بازی ِمکرر ِتکرار حرف تو

با من بباز باز

این واژه ی غریب جدا مانده را ز ما

...

ای رفته از دو دست!

بی بودت هر چه خوب

از یاد رفته است .